Różnorodność form życia na danym obszarze oraz interakcje między osobnikami to różnorodność biologiczna. Jej spadek ma niezwykle szkodliwe konsekwencje dla całego ekosystemu Ziemi, a w nim dla ludzkości. Jednym z największych czynników powodujących obecny kryzys bioróżnorodności jest monokulturowe rolnictwo. Rolnictwo regeneracyjne zwraca szczególną uwagę na zwiększenie różnorodności biologicznej na powierzchni i pod powierzchnią ziemi, ponieważ ma ona bezpośredni wpływ na obieg składników odżywczych, zdrowie i jakość gleby oraz odporność roślin na choroby. Aby zwiększyć różnorodność, rolnicy regeneracyjni stosują zróżnicowany płodozmian i rośliny okrywowe. Zapewniają one siedliska dla owadów zapylających i tworzą strefy buforowe lub pasy leśne chroniące pola uprawne.

Uprawa bez orki, gdzie dozwolone są wszystkie narzędzia inne niż pług. Luzownik, karczownik, kombinerki, krótka tarcza, pługi. Wspólną cechą jest to, że pracują tylko w pionie, luzują, nie obracają się, ewentualnie minimalnie mieszają. Również w tym przypadku celem jest minimalizacja naruszenia gleby. Odpowiednią głębokość uprawy należy ustalić poprzez mechaniczne badanie warstw gleby, także przed każdą uprawą. Do tego badania używa się łopaty, motyki farmerskiej lub penetrometru. W analizie pomagają nam wszystkie nasze zmysły i doświadczenia.

Zwykle jest to "konwencjonalna" orka, podczas której wierzchnia warstwa gleby jest odwracana na głębokość 15-45 cm. Górna napowietrzona (tlenowa) warstwa gleby jest odkładana na dnie, a dolna beztlenowa warstwa jest odkładana na górze lub mieszana ze sobą, uszkadzając i niszcząc w ten sposób utrwalone życie glebowe. Pobudzona warstwa rozluźnia się, ale jest to tylko tymczasowe lub często nadmierne. W międzyczasie, poniżej głębokości uprawy, tworzy się gruba, zagęszczona warstwa, znana jako warstwa ektaliczna. Jest ona często nieprzenikalna dla korzeni roślin.

W razie potrzeby uprawa do wysokości 10 cm w celu mechanicznego odchwaszczania lub przygotowania podłoża pod nasiona. Narzędziem tym może być kultywator wleczony lub talerzowy.

Na obszarze produkcji nie ma żadnej formy uprawy roli przed siewem. Podczas siewu agregat siewny talerzowy lub kultywatorowy otwiera powierzchnię gleby tylko w stopniu niezbędnym do uformowania redlin nasiennych, a następnie ponownie zagęszcza rów nasienny. Wymagane składniki odżywcze są aplikowane do nasion w jednej operacji, w formie płynnej i/lub stałej, obok lub pod nasionami. Późniejsze dodawanie składników odżywczych może odbywać się poprzez iniekcję lub aplikację dolistną.

Uprawiany jest tylko pas między rzędami nasion, zwykle o szerokości 20-25 cm. Bruzdy są pozostawione bez uprawy, zazwyczaj z mulczem.

Węgiel jest podstawą życia organicznego. W procesie fotosyntezy rośliny wiążą dwutlenek węgla z atmosfery. Zwracają one znaczną część tlenu do atmosfery, dzięki czemu możliwe jest dziś życie na Ziemi. Rośliny przechowują część pochłanianego przez siebie węgla w swojej biomasie (zarówno w korzeniach, jak i nad powierzchnią), a część jest wykorzystywana do odżywiania organizmów w glebie, przyczyniając się tym samym do tworzenia próchnicy. Im bogatsza jest szata roślinna danego obszaru i im gęstszy jest jej system korzeniowy, tym więcej węgla jest magazynowane w glebie. W produkcji roślinnej sekwestracja węgla jest możliwa dzięki zaniechaniu orki i stosowaniu roślin okrywowych. W produkcji zwierzęcej holistyczny, intensywnie zarządzany wypas pozwala na akumulację węgla w glebie.

Mieszanki roślin wysiewane pomiędzy głównymi uprawami, ale często również zapewniające ciągłą osłonę roślin w rozstawie rzędów. Ze względu na ich dużą różnorodność, zapewniają one szeroki zakres korzyści w zakresie życia w glebie i obiegu składników odżywczych. Przy prawidłowym stosowaniu, oprócz budowania życia glebowego, spełniają wiele funkcji: spulchnianie gleby, tłumienie chwastów, trawienie składników odżywczych, magazynowanie składników odżywczych, wiązanie azotu.

Zniszczenie dojrzałej obsady roślin okrywowych przed siewem lub po siewie bezpośrednim. Może odbywać się metodami mechanicznymi (wiatraki, walce rozdrabniające, krótkie tarcze) lub chemicznymi.

Zero-till to najmniejszy stopień naruszenia gleby w porównaniu z siewem bezpośrednim. Tarcza stosowanego siewnika jednotarczowego przecina powierzchnię gleby pod kątem, lekko podnosi glebę, a następnie opuszcza ją z powrotem na włożone nasiona. Po wysianiu, wysiany rząd jest prawie niezauważalny.